• Informacje na temat leczenia ziołami pojawiały się już w mitach starożytnych Greków. Ich ślady można odnaleźć we współczesnych botanicznych łacińskich nazwach roślin. Zielem, które swoją nazwą nawiązuje do Achillesa, jest krwawnik - łac. „Achillea”. Z boginią Artemidą związana jest bylica - łac. „Artemisia”.

• Starożytni Grecy bardzo szybko docenili narkotyczne właściwości niektórych roślin. Wywary najbardziej toksycznych gatunków były wykorzystywane przy wykonywaniu wyroków śmierci.

• Szacuje się, że w polskich lasach i na łąkach rośnie co najmniej kilkadziesiąt gatunków roślin o działaniu narkotycznym.

• Okres upadku politycznego starożytnej Grecji to czas opracowania słynnego preparatu nazywanego teriakiem. Król Pontu Mitrydates skomponował go z kilkudziesięciu składników jako uniwersalną odtrutkę. 

Potwierdzenie jego skuteczności możemy znaleźć jeszcze w dziewiętnastowiecznych  opracowaniach farmaceutycznych.

• Już we wczesnym średniowieczu Arabowie rozwijając sztukę leczenia lekiem roślinnym, opracowali pierwowzory  stosowanych współcześnie metod  praktyki laboratoryjnej, takich jak: destylacja, sublimacja czy krystalizacja.


 

• Wiele leków syntetycznych właściwych poszczególnym grupom terapeutycznym, w tym przeciwnowotworowych, opiera się na naturalnych składnikach, choćby TAKSOL, pozyskiwany z krzewów cisa, a wykorzystywany w terapii raka piersi i jajnika.

 



Liczba roślin występujących na świecie
to ok. 350 - 400 tys. gatunków.

Liczba gatunków stosowanych w celach leczniczych
to ok. 20 tys.

Liczba roślin wpisanych do lekopisów to ok. 2 tys.

Liczba roślin posiadających pozytywne monografie Niemieckiej Komisji E i ESCOP (The European Scientific Cooperative on Phytotherapy) to ok. 200.