Kłącze imbiru
Roślinny surowiec leczniczy
stosowany w chorobie lokomocyjnej 


 

 

Imbir lekarski (Zingiber officinalis) stosowany jest szeroko jako przyprawa, zwłaszcza w kuchni hinduskiej. Jest również niezbędnym dodatkiem znanym doskonale miłośnikom sushi. W oparciu o badania naukowe Komisja E, uznała kłącze imbiru za surowiec zapobiegający objawom choroby lokomocyjnej. Roślina ta zawiera olejek eteryczny, którego głównym składnikiem są seskwiterpeny o charakterystycznym zapachu oraz aldehydy odpowiedzialne za smak imbiru. Duże znaczenie dla właściwości przeciwwymiotnych mają nielotne składniki gingerole i szoagole.

Kłącze imbiru stosowane w lecznictwie, otrzymywane jest z gatunku imbiru lekarskiego. Substancje czynne, występujące w surowcu, pobudzają wydzielanie śliny, soku żołądkowego i żółci. Mogą hamować takie objawy choroby lokomocyjnej jak: wymioty, ból głowy, czy uczucie nudności towarzyszące podróżom samochodem, samolotem czy statkiem. W niektórych krajach imbir stosowany jest w zapobieganiu wymiotom wywołanych chemioterapią lub lekami podawanymi celem przygotowania do zabiegu operacyjnego (premedykacją). Działanie przeciwwymiotne imbiru testowano m.in. na kadetach marynarki wojennej podczas sztormu. Surowiec może być stosowany również u dzieci.

„Imbir ma ostry i piekący smak,
jest jednym ze składników curry
- narodowej przyprawy Indii. W jej
skład, obok imbiru, wchodzi również
kurkuma, kozieradka, kolendra,
gałka muszkatołowa, pieprz czarny,
chili, czosnek, kardamon, goździki,
kmin i cynamon.”


Jak wygląda terapia?
Preparaty zawierające sproszkowany imbir lub wyciąg powinno się przyjmować około pół godziny przed planowaną podróżą. Dzienna dawka surowca powinna mieścić się w granicach od 2-4 g. Nie wywołuje uczucia senności oraz nie upośledzenia  zdolności kierowania pojazdami.