Dziurawiec zwyczajny
Roślinny surowiec o działaniu
przeciwdepresyjnym







Dziurawiec pospolity spotykany jest często na łąkach, na skraju lasów i poboczach. To popularne zioło stosowano już w zamierzchłych czasach jako środek poprawiający nastrój, jednak dopiero kilkadziesiąt lat temu udało się wyjaśnić wpływ surowca na układ nerwowy. W lecznictwie stosuje się ziele dziurawca (Hyperici herba). Kierunek działania zależy od rodzaju wyciągu z surowca, i jest to związane z właściwościami wyekstrahowanych związków.

Działaniem  przeciwdepresyjnym charakteryzują się wyciągi alkoholowe, co związane jest z zawartymi w tego rodzaju wyciągach hiperycyną i hiperforyną. Leki z ziela dziurawca standaryzowane na zawartość hiperycyny łagodzą nastroje depresyjne, lęk i niepokój nerwowy. W ostatnich latach przeprowadzono wiele badań klinicznych, również porównywano w nich skuteczność wyciągów z ziela dziurawca do leków syntetycznych stosowanych w leczeniu depresji. Badania te wykazały skuteczność preparatów w leczeniu łagodnej i umiarkowanej depresji. 

„Roślina zakwita drobnymi żółtymi kwiatami w czerwcu, około dnia Św. Jana. Rozdrobnione kwiaty wydzielają intensywnie czerwony sok, dlatego nazywa się ją zielem świętego Jana lub krew św. Jana.”


Jak wygląda terapia?
W leczeniu depresji stosuje się wyciągi alkoholowe standaryzowane na zawartość hiperycyny. Podczas takiej terapii należy unikać ekspozycji na słońce, bo hiperycyna może wywoływać nadwrażliwość na światło, zwłaszcza u osób o jasnej karnacji. Substancje zawarte w wyciągu z dziurawca wchodzą również w interakcje m.in. z niektórymi lekami stosowanymi w chorobach serca i lekami przeciwwirusowymi.