Ziele skrzypu
Roślinny surowiec stosowany w chorobach dróg moczowych oraz obrzękach




 

Skrzyp polny występuje wszędzie tam, gdzie gleba jest kwaśna – jest naturalnym wskaźnikiem jej odczynu. Cała roślina zawiera krzem, dlatego zgniecione pędy charakterystycznie skrzypią w palcach i od tego pochodzi ludowa nazwa rośliny – krzemionka. W lecznictwie stosuje się ziele skrzypu. Oprócz krzemu surowiec zawiera sole potasu, kwasy organiczne i flawonoidy.

Przetwory z surowca o odpowiedniej zawartości związków czynnych usprawniają przemianę materii, działają łagodnie moczopędnie i uszczelniająco na naczynia krwionośne. Zewnętrznie wyciąg wodny z ziela skrzypu stosuje się m.in. w leczeniu trudno gojących się ran.

Ziele skrzypu stanowi źródło krzemu niezbędnego dla prawidłowego funkcjonowania tkanki, reguluje procesy rogowacenia, utrzymuje prawidłową elastyczność nabłonka, zapobiega kruchości paznokci oraz nadmiernemu rozszerzeniu naczyń krwionośnych. Wpływa więc korzystnie na stan skóry, włosów i paznokci, dlatego stosowany jest szeroko w preparatach kosmetycznych oraz jako endokosmetyk.
 



JAK WYGLĄDA TERAPIA?
Wodne wyciągi z surowca stosuje się do picia kilka razu dziennie jako środek płuczący w bakteryjnych i zapalnych chorobach dróg moczowych oraz w obrzękach. W trakcie terapii należy dostarczać do organizmu odpowiednią ilość płynów. Stosując preparaty z ziela skrzypu jako endokosmetyki, ze względu na charakter i rozpuszczalność związków krzemu, należy wybierać te, które zawierają suchy wyciąg, a nie sproszkowany surowiec.